Saat "Lavinia"nın gidişinin ardından 5 dakika sonrasını gösteriyordu...
keşkeler yaşıyordum içimde...keşke gitmeseydi hep yanımda kalsaydı...--
"keşke buralar gitseydi de o gitmeseydi..."Keşke diyebilseydim ona yalnızca iki kelime;
--"Buralardan Gitme..."
bana hüzün yapıp duruyordu bu kent...ama hüzne aldırış etmemeliydim..
çünkü bana "Unut Beni" demişti giderken..ne kadar zor olsa da unut beni
böyle demişti işte...
sonra dedim ki kendime düşünme...olan olmuştu işte...bırakıp giden
oydu ben onu düşünmemeliydim.. "-Evimin Bir Odası-nda Uyuyan Mutsuzluk" uyanmıştı artık
ve evim beni boğmaya başlamıştı bile...dışarı çıkmak istedim ve çıktım da..
şimdi dışarıda "Sokaklarda Evcil" gezen bir adamdım ben..."Yanında" tüm sevgisi,hisleri
kurşunlanmış halde bırakılan bir adam...birkaç sokaktan geçtim ismini bile bilmediğim...
"Düşler Sokağı"nda dolanıyordum aslında ve kendime bile itiraf edemediğim utangaç sevdamın
son damlaları akıyordu gözlerimden...onu düşünürken bir sigara yaktım...ve devam ettim "Gölgem"
önde ben arkada düşler sokağı gezisine...sigaram gibi "Biterken Herşey" avaz avaz bağırıp
sesimi duyurmak istiyordum ona..ama "Kaoslarım,Girdaplarım,Lab